2007/May/01

วันนี้ก็เป็นเหมือนทุกวันที่พระอาทิตย์ยังโผล่ทางทิศตะวันออกให้แสงเจิดจ้า เป็นพลังงานในการนำเนินชิวิตของสัตว์โลก

และหมู่มวลมนุษย์ ที่ต้องดิ้นลนขวนขวาย หาทางเอาตัวรอดอย่างสุจริตและทุจริต ข้าพเจ้าก็มนุษย์คนหนึ่งที่ต้องหาทางเอาตัวรอดต่างๆนาๆเพื่อดำรงค์ชีวิตอยู่ในสังคที่มีแต่โลกียมนุษย์ที่มีแต่ความประเสริญทางสติปัญญาบางประการ

แต่ก็คงไม่มีมนุษย์คนใดที่จะมีความประเสริญครบถ้วนไปทั้งหมด มีพระปัจเจกทั้งหนึ่งได้เปรียบการหาผู้มนุษย์ที่ดีเลิสประเสริญศรีทุกๆอย่างไว้ว่า "จะหาคนมีดีแต่ส่วนเดียว อย่าไปเทียวตามหาสหายเอ๋ย เหมื่อนเทียวหาหนวดเต่าตายเปล่าเอ๋ย ฝึกให้เคยมองแต่ดีมีคุณจริง" ใช่ครับการหาคนดีที่จะดีทั้งหมดคงไม่มีทางหาได้แน่น

วันนี้ถึงข้าพเจ้าจะเคลียสจากการทำงานมากแต่ข้าพเจ้าก็มีความสุข ความสุขที่หาได้ทั้วไปของข้าพเจ้าไม่ต้องเสียเงินเสียทองมากมาย และไม่เดือดร้อนใคร แต่เป็นความสุขที่ทำให้คนอื่นมีความสุขด้วย คือการยิ้ม ให้กันด้วยไมตรีจิตนี้เอง

ถึงข้าพเจ้าจะแบกความทุกข์แสนสาหัส แต่ข้าพเจ้าก็ยังยิ้มได้เมื่อเห็นคนอื่นยิ้มตอบเรา มันเป็นความสุขที่เปี่ยมล้น ที่จะหาได้อย่างง่ายดาย บางคนอาจจะทนทุกข์ระทม ทนเจ็บใจเจ็บกายอย่างสาหัส ไม่มีแรงไม่กำลังใจ ไม่มีเรี่ยวแรงที่จะส่งยิ้มให้ใครได้

แต่ถ้าเราส่งรอยยิ้มแห่งความสุขให้เขาแล้ว เข้าจะมีกำลังใจมากแค่ไหน ทำไม่ยากเลยครับแถมเป็นเสน่ห์ด้วย

อันคนเรายิ้มได้ไม่ต้องฝืน

เมื่อชีพชื่นเหมือนบรรเลงเพลงสวรรค์

แต่คนที่ควรชมนิยมกัน

คือคนที่ยิ้มมั้นเมื่อภัยมา


2007/Apr/14

ในการแข่งกันกีฬาต่างๆเราก็ต้องมีนักกีฬาและคนดูหรือกองเชียร์..แล้วบทสรุปของเกมส์กีฬานั้นก็ต้องมีผู้ปราชัยและผู้อวยชัย ผู้ที่จะมีชัยได้ต้องประกอบด้วยหลายๆอย่างรวมกันต้องฝึกซ้อมอย่างหนักหน่วง ต้องมีวินัย ต่างๆนาๆ แล้วพอลงไปเล่นก็ต้องเจอสถานะการณ์ที่ เป็นบทเรียนแปลกใหม่อยู่เสมอ กีฬาบางประเภทต้อง พบความความบาดเจ็บอย่างแสนสาหัส ทั้งทางกายและทางใจ แต่คนที่มีจิตใจเป็นนักกีฬาเท่านั้นจึงจะรู้ว่า เขาต้องรับมือกับสถานการณ์นั้นอย่างไร การฝึกซ้อมและการแข่งขัน ทำให้เรารู้จักเอาตัวรอด จากอัตรายต่างๆที่เกิดขึ้นกับตัวเรา ผมเป็นคนหนึ่งที่ชอบดูการแข่งขัน ชกมวย แต่ผมไม่เคยชกมวยเลยในชีวิตนอกจากชกกับเพื่อน บางที่เราเห็นว่านักมวยโดน ตีเข่า ตีศอก เตะ ถีบ ชก อย่างรุนแรงทำไมเขาอดทนได้ขนาดนั้น ร่างกายของเขานี้ทำจาก ดีบุกผสมเหล็กหรือกะไรทนทายาทจริงๆๆ ผมเลยลองถามเพื่อนที่เป็นนักมวยดูได้รับคำตอบว่า เจ็บเหมือนกัน แต่การฝึกซ้อมและประสบการณ์ทำให้เรารู้จักรักษาตัวจากการบาดเจ็บได้ นี้เป็นเรื่องที่คนดูส่วนใหญ่ ไม่รู้ถ้าไม่ไปเล่นเอง ผมเคยอ่านนิยายสงครามเล่มหนึ่ง "เรื่องแนวรบด้านตะวันตกเหตุการณ์ที่ไม่เปลี่ยนแปลง" พูดถึงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง พระเอกเป็น เป็นหนุ่มน้อยชาวเยอรมันที่ถูกส่งไปรบแนวหน้ากับฝ่ายพันธมิตร ในห้วงเวลาที่เขาสู้รบนั้นเขาเห็นเพื่อนเขาบาดเจ็บล้มตายเป็นอันมาก เพื่อนคนแรกของเขาถูกยิงและถูกตัดขาทิ้ง แล้วก็ตามมาด้วยเพื่อนคนที่ 2 และ3ตามลำดับเขาเรียนรู้และสะสมประสมการณ์จากทหารรุ่นพี่ของเขาทำให้เขารอดตายมาจากสนามรบอันโหดร้ายทารุณท่ามกลางไฟสงครามนั้น เขาสู่รบจนได้รับบาดเจ็บแล้วเขาก็ถูกส่ง กลับมาพักที่บ้าน บ้านที่ไม่มีเด็กหนุ่มคนไหนเหลือกอีก มีแต่คนแก่และสตรี วันหนึ่งเขาได้เดินไปดื่มเบียร์ที่ลานเบียร์ ที่นั้นมีชายชราจับกลุ่มคุยกันเรื่องสงครามที่เยอรมันเป็นฝ่ายเพี่ยงพร้ำ เขาได้รับการต้อนรับในฐานะนักรบหนุ่มจากแนวหน้า แล้วชายชราพวกนั้นก็เริ่มถามเขาถึงเรื่องสงครามและการรบ และก็แนะนำต่างๆนานา ว่าต้องทำอย่างนั้นอย่างนี้ ถึงจะหักหาญฝ่ายตรงข้ามได้โดยที่ไม่รู้เลยสักนิดว่า ในสถานะการณ์จริงมันเป็นอย่างไร เลวร้ายเพียงใด ไม่มีใครรู้เท่ากับผู้ที่ประสบเอง

สรุปคือ คนเชียร์ที่มองผู้เล่นว่าเล่นไม่ได้ดั่งใจ สั่งนั้นสั่งโน้น โดยไม่รู้เลยว่าสถานะการณ์จริงมันตึงเครียด กว่าข้างสนามนัก





edit @ 2007/04/14 12:43:47

2007/Apr/12

"เร็วๆหน่อยเดี่ยวก็ไม่ทันหรอก"ผมมักได้ยินคำนี้ตะโกนใส่หูผมเป็นประจำจากแม่สุดที่รักของผมและผมจะตอบกลับไปว่า "ไม่เป็นไรผมไม่รีบ'' แล้วแม่ก็ตอบกลับ''ก็มึงไม่รีบแต่แม่รีบ''แล้วผมก็ตอบกลับ''จะรีบไปใยเล่ายังไม่สายเลย" แล้วแม่ผมก็อธิบายเหตุผมร้อยแปดประการของการรีบเร่งแล้วผมก็ทำเป็นActiveขึ้นมานิดหน่อย...คุณเป็นเหมือนผมไหมเบื่อการเร่งรีบ แบบไร้เหตุผล ถ้าคุณคิดว่าไปเรียนหรือทำงานทันเวลาคุณไปจำเป็นต้องรีบแล้วจะรีบไป เพื่ออะไรจงใช้ทุกวินาทีอย่างมีสติไม่ดีหรอ จริงอยู่การทำอะไรรวดเร็วเป็นสิ่งที่ดีแต่การที่เรา ทำอะไรอย่างรวดเร็วมันก็ทำให้เราขาด การตรวจสอบอย่างรอบครอบ ผลเสียที่ตามมายาก อาจจะทำให้เราช้าลงไปอีก จริงไหมครับท่านผู้มีเกียรติ^^

นี้เป็นสาเหตุหนึ่งที่ผมริอาจเป็นศัตรูกับความเร็วทุกชนิดที่ทำให้เราผิดพลาด และเป็นตัวขัดขวางความสุขของเรา..

วัตถุประสงค์บลอก

1.เราจะเปิดให้ผู้สนใจมาเล่าประสบการณ์ความเนิบช้าที่มีประโยชน์กันครับ

2.เราจะโพสแต่บทความที่มีสาระอ่านแล้วอย่างน้อยๆไม่ฮาก็ขอให้ได้ความรู้ไปนิสสสหนึ่งก็ยังดี

3.เราจะทำให้ทำให้คนเห็นโทษของความเร็วเร่งรีบรีบร้อน

4.เราต้อง มีความ

พอประมาณ

มีเหตุผล

มีภูมิคุ้มกัน

สามหลักนี้คือหลักแห่ง"เศรษฐกิจพอเพียง" จบ.

เอาแค่นี้พอก่อนครับเขียนมากแล้วง่วงนอน-0-


เร็วๆหน่อยเดี่ยวไม่ทัน
edit @ 2007/04/12 00:58:19